Uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła – 29 czerwca 2025r.

Na wstępie Papież przypomniał, że zarówno Piotr, jak i Paweł, idący odmiennymi drogami, oddali swoje życie dla Ewangelii. Nie brakowało między nimi konfliktów. „Historia Piotra i Pawła uczy nas, że wspólnota, do której wzywa nas Pan, jest harmonią głosów i twarzy, i nie przekreśla wolności każdego z nas” – podkreślił Leon XIV. Dodał, że nie przeszkodziło im to jednak żyć owocną harmonią w różnorodności.

Następnie Ojciec Święty wskazał, że droga komunii kościelnej powstaje z impulsu Ducha Świętego, jednoczy odmienności i buduje mosty jedności w różnorodności charyzmatów, darów i posług. „Ważne jest, aby nauczyć się żyć taką komunią, jako jednością w różnorodności, aby różnorodność darów, połączona wyznaniem jednej wiary, przyczyniała się do głoszenia Ewangelii” – stwierdził. Zwrócił uwagę na potrzebę braterstwa „w Kościele, relacjach między świeckimi a kapłanami, między kapłanami a biskupami, między biskupami a Papieżem, tak samo jak potrzebuje go życie duszpasterskie, dialog ekumeniczny i relacje przyjaźni, które Kościół pragnie utrzymywać ze światem. Starajmy się, uczynić z naszej różnorodności laboratorium jedności i wspólnoty, braterstwa i pojednania” – zaapelował Papież.

Z kolei Ojciec Święty poruszył kwestię żywotności wiary, zachęcając do wystrzegania się rutyny, stawiania sobie nieustannie pytań: kim jest dla nas Jezus Chrystus? Jakie miejsce zajmuje w naszym życiu i w działaniu Kościoła? Jak możemy świadczyć o tej nadziei w codziennym życiu i głosić ją tym, których spotykamy?

„Rozeznawanie, które rodzi się z tych pytań, pozwala naszej wierze i Kościołowi nieustannie się odnawiać i doświadczać nowych dróg i nowych praktyk głoszenia Ewangelii. Właśnie to – wraz z komunią – musi być naszym pierwszym pragnieniem” – wskazał Leon XIV.

Papież wezwał Kościół w Rzymie, aby był znakiem jedności i komunii, aby był Kościołem płonącym żywą wiarą. Pozdrowił arcybiskupów otrzymujących dziś paliusze a także członków Synodu Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego. Dziękując im za obecność, życzył: „Niech Pan obdarzy wasz lud pokojem!”.

Ojciec Święty wyraził też wdzięczność za przybycie delegacji Patriarchatu Ekumenicznego Konstantynopola, wysłanej przez duchowego zwierzchnika prawosławia, patriarchę Bartłomieja I.

„Zbudowani świadectwem świętych Apostołów Piotra i Pawła, kroczmy razem w wierze i komunii, i przyzywajmy ich wstawiennictwa za nami wszystkimi, za Rzymem, za Kościołem i za całym światem” – zachęcił Papież na zakończenie swej homilii.

* * *

Uroczystość wręczenia paliuszy to okazja do podkreślenia jedności Kościoła oraz przypomnienia o misyjnej i pasterskiej roli arcybiskupów metropolitów. To wydarzenie jest również symbolicznym przypieczętowaniem ich misyjnej posługi w Kościele powszechnym.

Dla wiernych w Polsce jest to dzień modlitwy za nowych pasterzy, których zadaniem jest nie tylko przewodzenie lokalnym Kościołom, ale też dawanie świadectwa Ewangelii wobec współczesnego świata. Podczas niedzielnej Eucharystii w Bazylice św. Piotra, której przewodniczył Papież Leon XIV w uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła, paliusze zostały wręczone łącznie 54 nowym metropolitom.

Przedstawiamy krótkie sylwetki metropolitów polskich, którzy otrzymali paliusze.

Abp Adrian Galbas SAC – metropolita warszawski

Urodzony 26 stycznia 1968 roku w Bytomiu, należący do Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego (Pallotyni). Święcenia kapłańskie przyjął w 1994 roku. Ukończył teologię pastoralną na KUL oraz dziennikarstwo i komunikację społeczną. Pełnił m.in. funkcje prefekta w seminarium i proboszcza w poznańskiej parafii św. Wawrzyńca. W 2012 roku otrzymał tytuł doktora teologii w zakresie teologii duchowości, na UKSW w Warszawie. W latach 2011-2019 był Przełożonym Prowincjalnym Prowincji Zwiastowania Pańskiego w Poznaniu. 12 grudnia 2019 roku został mianowany przez papieża Franciszka biskupem pomocniczym Diecezji Ełckiej, ze stolicą tytularną Naisso.

W diecezji ełckiej był min.: wikariuszem generalnym, przewodniczącym Komisji ds. Architektury i Sztuki, moderatorem Kurii Biskupiej oraz odpowiedzialnym za formację stałą kapłanów z młodszych roczników święceń.

W grudniu 2021 roku został mianowany arcybiskupem koadiutorem archidiecezji katowickiej, a w maju 2023 roku objął jej zwierzchnictwo. W listopadzie 2024 roku Franciszek mianował go metropolitą warszawskim.

W Konferencji Episkopatu Polski abp Galbas jest m.in. członkiem Rady Stałej, przewodniczącym Komitetu ds. Dialogu z Niewierzącymi oraz delegatem ds. Apostolstwa Chorych oraz Ruchu Szensztackiego w Polsce.

Abp Zbigniew Zieliński – metropolita poznański

Urodzony 14 stycznia 1965 roku w Gdańsku, święcenia kapłańskie przyjął w 1991 roku. Pracował jako wikariusz, duszpasterz w zakładzie karnym oraz dyrektor Wydziału Duszpasterskiego Kurii Gdańskiej. Koordynował pielgrzymkę św. Jana Pawła II na Wybrzeże oraz Peregrynację Obrazu Jezusa Miłosiernego. Od lat aktywny na polu komunikacji i katechezy (w latach 1997-2004 współpracował z TVP Gdańsk oraz Radiem Plus). Doktor socjologii religii, wykładowca akademicki w Gdańskim Seminarium Duchownym oraz na Uniwersytecie Gdańskim. Był także członkiem Rady Kapłańskiej i Kolegium Konsultorów Archidiecezji Gdańskiej.

W 2015 roku został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji gdańskiej. Od 2022 roku pełnił funkcję biskupa diecezjalnego koszalińsko-kołobrzeskiego. W 2024 roku był administratorem apostolskim archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. W marcu 2025 roku papież Franciszek mianował go metropolitą poznańskim – najstarszej diecezji w Polsce. Ingres do katedry w Poznaniu odbył 1 maja 2025 roku.

W ramach KEP jest m.in. delegatem KEP ds. Duszpasterstwa Ludzi Pracy, Rady ds. Społecznych, członkiem Komisji Charytatywnej oraz Komisji Wspólnej Przedstawicieli Rządu RP i KEP.

Abp Wiesław Śmigiel – metropolita szczecińsko-kamieński

Urodzony 3 stycznia 1969 roku w Świeciu. Po święceniach kapłańskich (1994 rok) ukończył studia teologiczne i uzyskał doktorat, a następnie habilitację z teologii pastoralnej. Pracował jako duszpasterz i kapelan biskupa pelplińskiego, wykładał teologię w KUL i seminarium w Pelplinie. Był także redaktorem naukowym, konsultorem Episkopatu oraz członkiem wielu towarzystw naukowych i redakcji.