Historia parafii – 1987
Rok 1987
Rok 1987 rozpoczął się od przygotowań do Drugiego Kongresu Eucharystycznego i mającej nastąpić w związku z nim III Pielgrzymki do Polski Ojca św. Jana Pawła II. Przygotowania te objęły tematykę trzeźwości, pracy charytatywnej i pojednania. Władzom państwowym bardzo zależało na wizycie papieskiej, która w ich zamyśle miała potwierdzać powrót do normalizacji po stanie wojennym. Dla naszej społeczności miało to ten skutek, że po długim okresie nieustępliwości wyrażono zgodę, choć na razie ustną, na powstanie parafii. Być może obawiano się nawet samego papieża.
Ks. Eugeniusz Ledwoch poinformowany o tej decyzji, już w niedzielę 24 maja zaprosił parafian do pracy przy wykopach pod fundamenty kaplicy na wskazanym placu. Przyznana lokalizacja była wówczas praktycznie poza terenem osiedla, dalej były tylko niekończące się wysypiska gruzu i zarośli, ale obecnie, wobec intensywnej zabudowy w kierunku Lasu Kabackiego, jest jak najbardziej uzasadniona. Nazajutrz zjawiło się wiele osób chętnych do pracy. Ks. Eugeniusz osobiście kierował pracami, biorąc jednocześnie udział w ciężkich pracach fizycznych. Trzeba przyznać, że w tym czasie nie brakło zapału do pracy, czego nie można powiedzieć o okresie późniejszym, gdy rozpoczynały się prace przy budowie domu parafialnego i kościoła.
W niedzielę 31 maja odbyła się na placu przy ul. F. M. Lanciego Pierwsza Komunia Święta. Uczestniczyło w niej 90 dzieci. Również w tym miejscu obchodziliśmy uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Na procesję ksiądz zapraszał do parafii św. Tomasza, ale obiecał, że w następnym roku procesja wyruszy z naszego kościoła.
Prace budowlane przebiegały na tyle sprawnie, że już 21 czerwca odprawione zostały po raz ostatni Msze św. na placu przy ul. Lanciego, zaś w najbliższy piątek, 26 czerwca została odprawiona Msza św. na betonowej posadzce otoczonej fundamentami powstającej kaplicy. Mszę św. celebrował ks. Tomasz Król, który poświęcił również wzniesiony na placu budowy krzyż. Przez całe lato trwały intensywne prace przy budowie kaplicy i przyległych do niej sal katechetycznych. Nadal widoczne było duże zaangażowanie parafian. Przez kilka wakacyjnych tygodni pomagali w budowie belgijscy studenci. 15-osobowa grupa dziewcząt i chłopców znalazła zakwaterowanie i wyżywienie w domach parafian. Odjeżdżając ofiarowali na potrzeby budowy kilkanaście tysięcy franków.
Ksiądz Eugeniusz niestrudzenie dawał przykład, biorąc udział w najbardziej ciężkich pracach. Pomimo tej męczącej pracy znalazł czas i siły, by uczestniczyć w dorocznej pielgrzymce do Częstochowy, którą ofiarował w intencji tworzonej parafii. Prace posuwały się na tyle szybko, że od 1 września oprócz trzech Mszy św. niedzielnych odprawiane były Msze św. w dni powszednie (7.00, 7.30 i 8.00). Trwały nadal prace przy budowie sal katechetycznych, ale już 21 września rozpoczęła się w nich katechizacja dla klas 0, 1, 3, 4 i 5. Pozostałe klasy szkoły podstawowej i młodzież rozpoczęła katechizację na początku października.
W związku z zalegalizowaniem i rozszerzeniem działalności ośrodka, w czerwcu 1987 r. skierowany został do pracy duszpasterskiej jako wikariusz ks. Grzegorz Jasiński, który tymczasowo zamieszkał gościnnie w sąsiedniej parafii Ofiarowania Pańskiego. Również skierowany został do pomocy emerytowany ks. Konstanty Rosiński, od 1985 r. sprawujący posługę w parafii św. Tomasza, dokąd przybył z Nowego Miasta, gdzie był proboszczem w latach 1974-1985. Wcześniej, m. in. pracował na Młocinach, gdzie w latach 1950-1969 tworzył parafię i prowadził budowę kościoła.
25 września parafia przeżywała po raz pierwszy święto swego patrona, bł. Władysława. Uroczystą Mszę św. odprawił ks. kanonik Marian Kuzalski, proboszcz parafii Babice. Kazanie wygłosił ks. Tomasz Król. Wraz z ks. Kuzalskim przybył z parafii Babice chór parafialny z p. organistą Janem Seroką, który zapewnił wspaniałą oprawę muzyczną. Należy nadmienić, że pan Seroka pracował z ks. Ledwochem na poprzedniej jego placówce. 24 grudnia odbyła się pasterka, tym razem pod dachem, po raz pierwszy w nowowybudowanej kaplicy. Celebransem był ks. Konstanty Rosiński.