Historia parafii – (cz. 5)

Parafia bł. Władysława z Gielniowa (cz. 5)

Budowa kościoła

Szczególnie ważną kartą w dziejach parafii stanowi budowa świątyni. W kwietniu i maju trwały końcowe prace przy uzupełnianiu wylanych w ubiegłym roku fundamentów, tak że w sobotę 5 czerwca mogły już być ułożone pierwsze cegły murów kościoła. Prace budowlane trwały do późnej jesieni, tj. do 11 listopada. Ułożono w tym czasie ok. 400 000 cegieł i wykonano 42 żelbetowe słupy. Wszystkie te prace wykonane zostały przez niewielką grupkę robotników przy użyciu prostych środków technicznych. Pracami przy budowie kierował osobiście ks. Eugeniusz Ledwoch, który był również wraz z inż. Jerzym Czerwińskim i Zbigniewem Wawrzeńskim współautorem opracowania architektonicznego kościoła.

W odróżnieniu od budowy kilka lat wcześniej kaplicy, do prac przy budowie kościoła niestety w małym stopniu włączali się parafianie. Podobnie było przy budowie domu parafialnego. Dało się również zauważyć zmniejszanie się ich zaangażowania finansowego. Stopniowo malała grupa parafian wpłacających regularnie składki na budowę. Rezygnowali również ze zbierania składek niektórzy wolontariusze. W tej sytuacji tajemnicą ks. Eugeniusza wydaje się być, skąd czerpał środki na prowadzenie budowy. Wiadomo jednak, że pomimo wyczerpującej pracy przy budowie, na której nie stronił od pracy fizycznej, a także zdobywania do tej budowy materiałów, wyjeżdżał do różnych parafii, by tam gościnnie głosić kazania i w ten sposób z otrzymywanych ofiar gromadzić fundusze na budowę.

Między innymi bywał częstym gościem w parafii św. Stanisława Kostki na Żoliborzu, w której odprawiał Msze za Ojczyznę i został pochowany zamordowany przez SB ks. Jerzy Popiełuszko. Może warto tu wspomnieć, że przez wszystkie lata posługi w naszej parafii ks. Eugeniusz nie rozstawał się z komżą, którą podobno dostał od ks. Jerzego.

2 października 1993 r. o godz. 16.00 odbyła się niecodzienna uroczystość. Przybył na nią J. Em. ks. Prymas Józef Glemp i podczas odprawianej przez niego Mszy św. przy zrębach budującej się świątyni dokonał wmurowania kamienia węgielnego. Kamień węgielny został pobrany z fundamentów prastarej służewskiej świątyni p.w. św. Katarzyny i poświęcony przez Ojca Świętego Jana Pawła II w Archikatedrze Warszawskiej 2 czerwca 1991 r. podczas III Pielgrzymki do Ojczyzny.

Kamień węgielny został wmurowany w jeden z filarów na frontonie kościoła. Po późniejszym dobudowaniu przedsionka (kruchty) filar ten znalazł się w jego wnętrzu. Razem z kamieniem została wmurowana puszka z umieszczonym w niej podpisanym podczas uroczystości „Aktem wmurowania kamienia węgielnego”.

Wśród osób, które podpisały ten akt znaleźli się proboszczowie wspomagających budowę parafii: ks. Prałat Stefan Gralak z parafii św. Stanisława Kostki na Żoliborzu, ks. major Zbigniew Jaworski z parafii MB Ostrobramskiej w Warszawie na Bemowie i ks. Edmund Rzeszowski z Chynowa k. Grójca.

   

1994

Początek roku upłynął pod znakiem wizyt duszpasterskich, w których udział brał ks. Proboszcz i dwaj wikariusze. Ks. Konstanty Rosiński, rezydent, w związku z pogarszającym się stanem zdrowia i słabnący wzrok, od Wielkiego Postu całkowicie wycofał się z posługi duszpasterskiej.
W maju do I Komunii św. przystąpiło 230 dzieci.

W niedzielę 15 maja po gwałtownej burzy, która przeszła we wczesnych godzinach popołudniowych, ok. godz. 17.00 wybuchł pożar znajdujących się w pobliżu kaplicy zabudowań gospodarczych. W pomieszczeniach tych znajdowała się m.in. duża ilość papy, bale na konstrukcje dachowe i deski, a także drewno dębowe na ławki, drzwi i okna kościoła. Pożar wybuchł w godzinę po wyjściu z domu ks. Proboszcza. Ze względu na dużą ilość łatwopalnych materiałów pożar był bardzo intensywny. Panowała wysoka temperatura i nie było szans na ich uratowanie, toteż wysiłek biorących udział w akcji parafian skupił na zabezpieczaniu znajdującej się w pobliżu kaplicy. Straż pożarna przyjechała dosyć późno. Badanie przyczyn pożaru przez Komendę Policji doprowadziło do ustaleń, że przyczyną pożaru było polanie płynem łatwopalnym i podpalenie. Sprawców nie wykryto. Straty oszacowano na 2 miliardy zł!

W tym roku prawie w całości został wykończony dom parafialny. Jego projekt i początek budowy wykonywany był gdy katechizacja odbywała się jeszcze w parafii. Wobec zaistniałych zmian, w wyniku których religia po wielu latach wróciła do szkół, wydawać by się mogło, że przygotowane sale lekcyjne będą niepotrzebne. Jednakże znajdujące się na terenie parafii szkoły borykały się w tym czasie z dużymi trudnościami lokalowymi. W tej sytuacji ks. Proboszcz udostępnił dom parafialny Szkole Podstawowej Nr 340. Odbywało w nim lekcje ok. 250 dzieci z klas I-III. W salach katechetycznych w budynku kaplicy odbywała się w tym czasie nauka języków obcych.

We wrześniu została zatrudniona nowa katechetka, p. Iwona Chrzanowska, która została skierowana do Szkoły Podstawowej Nr 330. Zastąpiła ona p. Barbarę Kalinowską.

W związku ze sprzyjającymi warunkami pogodowymi można było prowadzić nieprzerwanie prace budowlane od lutego do grudnia. Pomimo, że na budowie pracowało ok. 20 ludzi, udało się ją zrealizować niemal w połowie.

W związku ze sprzyjającymi warunkami pogodowymi można było prowadzić nieprzerwanie prace budowlane od lutego do grudnia. Pomimo, że na budowie pracowało ok. 20 ludzi, udało się ją zrealizować niemal w połowie.

W maju odbywały się jak co roku uroczystości I Komunii św. W tym roku uczestniczyło w nich 239 dzieci w 5 grupach. Szóstą grupę tworzyło piętnaścioro dzieci ze znajdującej się na osiedlu Kabaty szkoły amerykańskiej.

W związku z oddaniem do użytku nowego budynku dla Szkoły Podstawowej Nr 340 zwolniły się pomieszczenia w domu parafialnym. W tej sytuacji ks. Proboszcz wynajął je Liceum Niepublicznemu, w którym uczyło się ok. 100 uczniów. W domu parafialnym zamieszkali również dwaj księża wikariusze mieszkający dotychczas w pomieszczeniach znajdujących się w budynku kaplicy oraz organista z rodziną. Ksiądz Proboszcz pozostał w dotychczasowym mieszkaniu.

We wrześniu została skierowana do Szkoły Podstawowej Nr 340 nowa katechetka, zamieszkała na terenie parafii p. Marianna Wojtkowska.

W dniu Święta patrona parafii ks. bp Marian Duś udzielił Sakramentu Bierzmowania 190 osobom.

1995

W tym roku zima była wyjątkowo ciężka. Zimowa aura trwała aż do połowy kwietnia. 20 stycznia ks. Tadeusz Czocharyn wracając Aleją Kasztanową z kolędy na Kabatach złamał nogę. Przez dwa tygodnie przebywał w szpitalu na Bielanach, a później w szpitaliku zakładu dla niewidomych w Laskach. Złamana noga długo nie chciała się goić tak, że rekonwalescencja trwała cały rok.

Prace przy budowie kościoła rozpoczęły się dopiero w marcu. Zalany został strop nad pierwszą i częściowo drugą kondygnacją. We wrześniu podniesiona została kopuła nad pierwszą kaplicą.

Rekolekcje wielkopostne prowadzili ojcowie dominikanie ze Służewa.

W maju do I Komunii Świętej przystępowało 200 dzieci w pięciu grupach oraz 20 dzieci ze szkoły amerykańskiej na Kabatach.

W ostatnich dniach czerwca do naszej parafii przybył ks. Ignacy Dziewiątkowski jako wikariusz z jednoczesnym skierowaniem do organizowania nowej parafii na Natolinie-Moczydle.

21 i 22 września odbyła się wizytacja kanoniczna, którą przeprowadził J.E. ks. bp Marian Duś. W sobotę 21 września ks. biskup udzielił Sakramentu Bierzmowania 190-osobowej grupie młodzieży. W niedzielę podczas Mszy św. o godz. 13.30 udzielił Sakramentu Chrztu czworgu dzieciom.

1998

W styczniu 1998 r. została umieszczona kopuła nad prezbiterium, zaś w kwietniu 1999 r. – ponad 100-tonowa konstrukcja kopuły nad główną nawą. W tym samym roku w salach wokół nawy rozpoczął działalność zespół szkół Stowarzyszenie Przyjaciół Szkół Katolickich.

2000

W 2000 r. trwały prace przy wykończeniu świątyni. Trwała również budowa głównego ołtarza, w którym artyści Tomasz Morek i Artur Wyszedzki z Gdańskiej ASP wykonali w technice sgraffito (technika malarska polegająca na nakładaniu kolejnych, kolorowych warstw tynku i na zeskrobywaniu fragmentów warstw wierzchnich) przedstawienie siedmiu Sakramentów. Nad nimi na półkolistej, białej ścianie umieszczony został krzyż z figurą Pana Jezusa.
Jubileusz 2000 tysiąclecia chrześcijaństwa został ukoronowany 17 grudnia konsekracją budowanego przez kilka lat z wielkim wysiłkiem kościoła. Uczestniczący w niej parafianie mogli dostąpić Jubileuszowego Odpustu. Konsekracji dokonał ks. Prymas Józef Glemp. Z dniem konsekracji przestała pełnić funkcje liturgiczne parafialna kaplica.