ŚWIĘTY JACEK ODROWĄŻ,

kapłan

Święty Jacek Odrowąż to pierwszy polski dominikanin, wybitny misjonarz oraz historyczny główny patron Polski. Ze względu na swoją niezwykle rozległą działalność ewangelizacyjną w Europie Środkowo – Wschodniej zyskał miano „Apostoła Słowian” oraz „Apostoła Północy”.

Urodził się około 1183r. Wywodził się z zamożnego rodu rycerskiego Odrowążów. Studiował między innymi w Pradze, Paryżu oraz Bolonii, uzyskując wszechstronne wykształcenie z prawa i teologii. Podczas pobytu w Rzymie poznał założyciela Zakonu Kaznodziejskiego i jako jeden z pierwszych Polaków przyjął od niego habit w kościele św. Sabiny. Po powrocie do kraju założył w 1222r. pierwszy w Polsce konwent dominikanów przy kościele Świętej Trójcy w Krakowie. Inicjował powstanie ponad dwudziestu innych klasztorów, między innymi w Gdańsku, Wrocławiu, Poznaniu oraz Kijowie.

Zmarł 15 sierpnia 1257r. w Krakowie. Został uroczyście ogłoszony świętym 17 kwietnia 1594r. przez papieża Klemens VIII. Wspomnienie liturgiczne przypada na 17 sierpnia.

Jest jedynym Polakiem uwiecznionym w formie rzeźby na słynnej kolumnadzie Berniniego wokół placu św. Piotra w Rzymie. W ikonografii chrześcijańskiej przedstawiany jest najczęściej w białym habicie z czarnym płaszczem kapucyńskim. Trzyma w dłoniach monstrancję lub puszkę z Najświętszym Sakramentem oraz figurę Matki Bożej. Wizerunek ten bezpośrednio nawiązuje do słynnej legendy o ucieczce z Kijowa podczas najazdu tatarskiego. Według podania, gdy św. Jacek wynosił z płonącego kościoła Najświętszy Sakrament, usłyszał głos Maryi pochodzący z ciężkiej, kamiennej figury: „Jacku, syna ratujesz, a Matkę zostawiasz?”. Kiedy podniósł posąg, ten w cudowny sposób stracił swój ciężar. Z postacią świętego wiąże się też znane polskie powiedzenie „Święty Jacku z pierogami!” – według legendy karmił on ubogich pierogami podczas głodu wywołanego przez zniszczenia wojenne.

Święty Jacek jest głównym patronem Śląska, archidiecezji katowickiej oraz Polskiej Prowincji Dominikanów. Tradycyjnie modlą się do niego osoby tonące, a także wierni szukający ratunku przed niebezpiecznymi wylewami rzek.

Relikwie spoczywają w specjalnej, dedykowanej kaplicy grobowej w bazylice Świętej Trójcy w Krakowie, a w naszym kościele, w kaplicy Matki Bożej znajduje się fresk przedstawiający postać Świętego.