ŚWIĘTY KASPER DEL BUFARO,

kapłan

Św. Kasper del Bufalo to włoski kapłan, wybitny kaznodzieja oraz założyciel Zgromadzenia Misjonarzy Krwi Chrystusa. Przez papieża Jana XXIII został ogłoszony „prawdziwym i największym apostołem Przenajdroższej Krwi Chrystusa”. Zasłynął ze swojej niezłomnej postawy wobec Napoleona Bonaparte oraz jako skuteczny duszpasterz nawracający rzymskich bandytów.

Urodził się 6 stycznia 1786r. w Rzymie. Od małego wykazywał ogromny zapał do modlitwy i ewangelizacji, przez co nazywano go „małym apostołem Rzymu”. Jako dziecko został cudownie uzdrowiony z ciężkiej choroby oczu za wstawiennictwem św. Franciszka Ksawerego. Święcenia kapłańskie przyjął w 1808r. Gdy Napoleon zajął Państwo Kościelne, ks. Kasper stanowczo odmówił złożenia przysięgi wierności cesarzowi, mówiąc: „Nie mogę, nie muszę, nie chcę”. Spędził za to cztery lata w więzieniach i na wygnaniu. Po upadku Napoleona wrócił do Rzymu. W 1815r. założył Zgromadzenie Misjonarzy Krwi Chrystusa (CPPS). Prowadził liczne misje ludowe i rekolekcje, zyskując przydomek „duchowego trzęsienia ziemi” ze względu na swoje porywające kazania. Na prośbę papieża Piusa VII podjął się ewangelizacji południowych rejonów Państwa Kościelnego, które były opanowane przez groźne bandy rozbójników. Zamiast siły używał słowa i krzyża, doprowadzając do masowego nawrócenia przestępców i przywrócenia pokoju w regionie.

Zmarł w Rzymie 28 grudnia 1837r., wycieńczony pracą apostolską, w trakcie epidemii cholery. Jego doczesne szczątki znajdują się w Rzymie, w kościele Santa Maria in Trivio (niedaleko słynnej Fontanny di Trevi). Wcześniej jego ciało spoczywało w kościele św. Pawła w Albano, skąd zostało przeniesione do obecnego kościoła. Został beatyfikowany w 1904r. przez Piusa X, a kanonizowany 12 czerwca 1954r. przez papieża Piusa XII. Jego wspomnienie liturgiczne przypada na 21 października.

Jest głównym patronem Misjonarzy Krwi Chrystusa oraz Wspólnoty Krwi Chrystusa. Uznaje się go również za opiekuna osób mających problemy ze wzrokiem.